Missieve 64

 

 

Missive 64                                                                                    20 juli 2017

 

 

De boog kan niet altijd gespannen blijven. Ook niet aan de Kneuterdijk. Daarom gaan de fractieleiders van VVD, CDA, D66 en CU met vakantie.  Voor twee weken. Ze onderhandelen weer op 9 augustus. Dus na drie weken. Dan heeft Nederland 170 dagen na de verkiezingen nog geen regering. Haast mag geen bepalende factor zijn.

 

Behalve natuurlijk voor de begroting voor 2017-2018 op Prinsjesdag van demissionair kabinet Rutte II. Die wordt zoetjes aan opgesteld door een minister wiens partij niet meer in de regering zal zitten. Fractieleiders en de derde informateur op rij tobben ermee, maar houden de moed erin. Wanneer Rutte III komt is niet te zeggen. Wel zinspelen ze leutig op wielrennen en klussen: Er zijn al een paar bergetappes geweest, maar er komen nog een paar... Het staat in de steigers, maar we zijn bepaald nog niet aan het aflakken toe.

 

Jawel, onder Rutte II zijn Nederlanders sterk verarmd, moesten de  voedselbanken uitbreiden, zijn belastingen en accijnzen te hoog en weet niemand raad met veiligheid, met verval op justitie, sociale  zaken, defensie, onderwijs, verpleging. Maar het gaat goed met de economie. Het geld klotst tegen de zoldering: hypotheken en leningen zijn voor een schijntje te krijgen - woningen worden boven de vraagprijs verkocht! Hoewel informateur III Zalm waarschuwt: De budgettaire ruimte is krap. We zullen ook kijken waar we moeten minderen … 

 

Zo’n regering voor lijdend Nederland van 2017 heeft geen haast. Die arme kandidaat- ministers als Slob, Zijlstra, Hoekstra zullen langer op hun nagels moeten bijten. Voor ze aan de vastgeklonken bak kunnen.

 

Geruststellingen te over. Er komt heus onder dezelfde premier een ander kabinet. Daarvan kunnen media naar hartenlust verslag doen. De Koning mag daarmee in de Troonrede het volk verblijden. We gaan een koers op stevig akkoord varen - al blijven politieke en economische ontwikkelingen even onontkoombaar als onvoorspelbaar. Als het misloopt, zal de wal het schip wel keren. Wie dan leeft, die dan zorgt. Prettige vakantie voor Jan Rap & zijn maat, alleenstaande moeders, werklozen, gepensioneerden. Het lieve vaderland mag rustig zijn.       

 

Dat typeert de hybride structuur die bezig is parlementaire democratie te vervangen. Bewind en media scheppen hun eigen wereld. Hun fictie telt, niet de maatschappelijke werkelijkheid. Daarbuiten heerst de weerbarstige realiteit met miljoenen lijdende mensen die minder kranten lezen en tv-nieuws kijken. Er komt in (murw) Nederland steeds maar geen opstand, ( Syp Wynia, Elsevier 24.6. 2017 p.51).

 

Onze traditie van 370 jaar is krakelen en blokkeren om sluikwinst voor belangengroepjes te behouden. Zonder haast komt Rutte III. Voor drie parlementaire jaren. Met geregisseerde joechee en hahaha! Dat extra jaar inkomsten hebben we binnen, maar daarna komen verlichtingen, in 2019 of 2020, jazeker! Niet teveel, niet op elk terrein. Is dat aflakken, of verlakken?

 

De grote staten gooien roet in het eten – die zet je niet vast in akkoord Rutte III. Daarbij zijn van Venezuela tot Indonesië, Estland tot Zuid-Afrika hybride (semi-) democratieën in opkomst. Maar we zijn bedreven in rampen afwenden, mondjesmaat. We bewezen ook met de trekschuit te kunnen laveren. Klein land, krappe politiek Ga dus gerust op vakantie zonder paniek of teveel hoop. Onze oppositie kan niet vernieuwen, wel belemmeren of vertragen. Weet iemand nog wie Pim Fortuyn was? Hoezo ficties of mythen? Die zijn er altijd: mogen we komende jaren hopen op Balkenende V? Zodra we de stemmachines terug krijgen.

 

 

       

 

 

Copyright © 2012 B. B. Jagt LLD 's-Gravenhage

ISBN 978-90-78457-06-0