missive 54

Dinsdag 15 januari 2013 

 

Dag Quinten,

 

Vandaag komen de beslissingen van het gerechtshof. Eerst een voor de bodem procedure. Dan een tweede voor dat kort geding bij Paris. De arresten zijn gewezen. Maar ik zal het pas over drie dagen, misschien volgende week horen. De gewone kwelling voor burgers. Het hof zendt arresten ongehaast aan de advocaat. Advocaat mr. Berenbijt, druk!druk! heeft nog minder haast. Die bekijkt fijntjes wat de baten en kosten worden. En dan stuurt hij het met commentaartje door. Dus ik krijg de arresten vrijdag. Of de week daarop. Of na 10 dagen.

 

Maar ik maak me geen illusies. Reëel blijven. Inderdaad, ik word door een afperser beroofd van  hypotheekvrije woning en ruim 200.000 euro. Met volop medewerking van de rechters. Wat dan nog?

 

Er zullen Hagenaars zijn die zwaardere verliezen lijden in dit parket, circa 160 het laatste jaar. Aardbevingen, cyclonen, oorlogen of dictatuur zijn erger. Er zijn op de planeet zoveel oorden van verschrikking, Lagos, Guatemala, Johannesburg, Moskou. Sloppen, gevangenissen, geterroriseerde buurten. Niks ver van ons bed. Meer dan 600.000 Nederlanders zijn verpauperd, 10% van de kinderen groeien op in berooidheid. Een kwart van de gezinnen zou onder het bestaansminimum leven?  Alleen al in Amsterdam zijn de afgelopen 8 jaar na klachten over stank en insecten 1.577 woninglijken aangetroffen. Appartementen zonder galerij: wie merkt 't als bewoner een maand geleden overleden is. *

 

Ik heb eenmaal met een woninglijk te maken gehad. Gerard X, die binnen een jaar te gronde ging. Echtscheiding, huis uitgezet, aanrijding in dronkenschap, werkeloos, geen contact met kinderen. Ik begon schuldsanering, wachtte op akkoord crediteuren. Wekenlang. Hij belde driemaal, toen ik op een zitting stond. Toen opeens dat telefoontje om identificatie. Achter de opengebroken deur moest je over kranten en drukwerk stappen. De angstaanjagende walm van Batavia 1948. In het voorkamertje een meterhoge piramide bierblikjes en flessen. Aan de andere kant zat het stoffelijk overschot in de leunstoel. Ik knikte, maakte tien dagen later mijn excuses aan de zwijgzame dochter, tekort geschoten advocaat.

 

Sofietje en ik hebben niet te klagen. Beiden gezond na een boeiend leven, kinderen en kleinkinderen vitaal en gezond. We proberen een oplossing te vinden. Ermee zien te leven.

 

Wat je schrijft over je lawyer en stakende advocaten is herkenbaar. Hier lopen cassaties over advocaten die cliënten in de steek laten. Nooit anders geweest. Steeds meer advocaten weigeren toevoegingszaken, vooral als het om meer dan 500.000 euro gaat. Onderbetaald worden, terwijl de tegenadvocaat wel fors declareren mag, zeker?

In mijn geval moeten ze doorploeteren op broddelwerk van voorgangers in een specialistisch gebied. Misschien denk je: maar hier is de cliënt toch een oud- cassatie-advocaat? Dat maakt 't alleen maar erger: dan voelen ze zich in hun beroepseer gekrenkt. Advocaat = verheven deskundige, cliënt = onwetende leek. Zo moet het wel blijven.Meer dan 20 advocaten weigerden deze zaak.

Moortluys wordt steeds gewiekster in het afraden en dreigend waarschuwen van steeds meer advocaten die ik benader. Zijn boycot was in 2012 al opgemerkt, maar werd in 2013 al openlijk toegegeven. Waarop de waarnemend deken de andere kant uitkeek. De deken die die behandeling Moortluys zelf mocht ervaren, weet nu van de Luys geen kwaad meer.

Moortluys werd door een oudere Leidse confrère begaafd genoemd. Is iemand die met 3 trucjes (wanorde stichten; misleidende halve waarheid; na iets omzichtig half erkennen de botte leugen) onwettige vonnissen weet te krijgen, begaafd? Hij gaat er prat op: zijn Kunst van het Pleiten, daar wil hij les in geven. Dat geloof je niet, maar is toch waar.

 

Hoeveel echt begaafde advocaten er zijn? Geschat 6 tot 8% - bij cassatie advocaten 2%.

Misdadige advocaten? Misschien 3 tot 5%. Maar 90% knijpt wel een oogje toe, ze kunnen moeilijk anders. Velen zoals Spong eisen het recht op leugens op. De cliënt mag dus niet rekenen op een integere of hoog intelligente jurist. Wel op een particulier met scholing, ervaring en enige betrouwbaarheid. Die ook rond moet komen en afhankelijk is van zichzelf hoger achtende rechterlijke ambtenaren. Dat is niet gering.

En mijn eigen advocaat Berenbijt? Die pretendeert niet een held, idealist of knappe rechtsgeleerde te zijn, dan word je nooit deken. Zijn slordigheden of fouten zijn niet kwaad bedoeld. Als rechter na rechter volhoudt dat ik de dagvaarding net op tijd op 21 april kreeg, terwijl het bewijs er ligt dat het te laat op 10 mei kwam... dan vult Berenbijt zuchtend 21 april in...

Toen tientallen advocaten geweigerd hadden, was Berenbijt de enige die op verzoek van de Raad van Toezicht bereid was mij bij te staan. Dat is niet mis. Op basis van een toevoeging, dus beperkt. Hij is niet tegen advocaat Moortluys opgewassen en zit daar niet mee. Berenbijt wil zeker niet alles snappen of weten, laat staan nazoeken. Begrijpelijk en normaal. Ik ben tot veel bereid om hem te vriend te houden. Dat is maar goed ook. Er is niemand anders. Ik ben tot hem veroordeeld. Dus verwacht van mij geen kritiek.

 

Er is een aangetekende brief gekomen van Yolanthe, de eigenares van dit flatje. Mijn neef en Yolanthe zijn na samenleving van 7 jaar uit elkaar. In haar verdriet wil ze zo gauw mogelijk zijn huis uit en in haar eigen flat. Nauurlijk. Ze woont even bij ouders. Alleen weet ik niet op stel en sprong waar we naar toe moeten. Hoe we een verhuizing kunnen betalen. Ik vertel het pas over een tijdje aan Sofietje, als ik er al iets op gevonden heb.

Nieuw zijn: nooit eindigende films. Er zijn films van Caribische piraten, Bourne’s zus of zo en Rambo of Bruce Willis die ik al 3 of 4 x voor meer dan 50% heb gezien – en nog niet weet hoe ze aflopen. Afstompende reclames voor auto of supermarkt of ongewenste films maken dat ik om kwart voor elf gapend naar bed ga. Met de beste wensen voor Bourne of Rambo.

 

OOm een verzetje te krijgen - quasi goedgemutst zijn, misleidt Sofietje niet- zizijn we boodschappen gaan doen in de Chinese wijk.Kroepoek, emping, saambal. Moeizaam fietsend langs het Centraal Station komt mij een bbejaarde fietser tegemoet met wapperend grijs haar en dikke bril, die uitgelaten schatert Halloooo! Hoyoyo! Hoe gaat het? met opgestoken hhand... Ik zwaai prompt terug, roep in een opwelling: Bona dies, bona dies, regulier monnik! (Antwerps Liedboek). We rijden verder.

Sofietje met grote ogen: “Heeft-i dat tegen jou? Een monnik? Ben jij zo populair?”

“Natuurlijk! Moest jou niet verbazen. Van dat soort monniken zijn er te weinig...”

We weten zelf niet wat voor idiote signalen we soms uitwisselen. Laat staan waarom.

 

Had ik maar niet zulke herhalende dromen. In de oude bakstenen rechtenfaculteit moet ik het onderzoek inleveren. Maar waar is die kamer? Ik loop in de schemer trap op en galerij af  – dan blijk ik opeens bloot te lopen. Brrr!

Een grauwe dageraad boven een donkere wereld. Alleen in het oosten is een deel lukraak schoongeveegd, zodat een restant bleu en roze met een bijna uitgewist manesikkeltje oplicht. Komen weer ochtenden om uitgerust en ontspannen wakker te worden?

 


                                                                                       Send

 

* Rotterdam, Jan Porcellisstraat, 21 november 2013 stoffelijk overschot van 74-jarige vrouw aangetroffen die daar al tien jaar dood lag. 

 

 

Copyright © 2012 B. B. Jagt LLD 's-Gravenhage

ISBN 978-90-78457-06-0