missive 56

Vrijdag 25 januari 2013

 

 

Halleluja, Quinten!

 

De arresten werden zonder commentaar toegemaild. Met kloppend hart geopend. Me schrap gezet voor verlies. Meteen doorgegaan naar de dicta op het eind. Kon mijn ogen niet geloven... Al die ellendige vonnissen in strijd met wet en recht worden vernietigd! Ook het kort geding vonnis...

Na een paar keer lezen drong het pas door. Alle beslissingen zijn weggevaagd!

 

Die oplaaiende blijdschap werd door herlezing getemperd. Zonder bedrag, niet bij voorraad verklaard. Dus ik moet drie maanden wachten tot april om ze in te laten schrijven.

Ik belde blij advocaat Berenbijt om een gesprek over deze uitslag. Zes vonnissen vernietigd! Zeven rechters merken dat hun beslissing niet meer bestaat! Ditmaal kreeg ik Berenbijt aan de lijn.

Hij reageerde koeltjes: “Ja, dat worden dus cassaties!”

Nee, dat leek mij niet (beteuterd). Hij bleef onverstoorbaar.

“We bespreken de cassatie nog wel. Het hof windt er geen doekjes om dat ze u liever ongelijk hadden gegeven.”

Maar dat maakt het toch des te waardevoller? Rechters die recht spreken zelfs als hun sympathie bij de verliezende partij ligt?

“We moeten niet doen alsof er niets gebeurd is.”

Maar een vernietiging wil dat juist bewerkstelligen!

“Nu ja, komt u overmorgen maar ... om half twaalf? Er komt een telefoontje over deze zaak door, ik moet afbreken. Wij praten verder overmorgen! ”

 

Ik legde de hoorn neer met het ongemakkelijke gevoel dat advocaat Moortluys op dat moment in gesprek met zijn confrère ging. Inderdaad, bij nadere inzien waren de arresten duidelijk tegen heug en meug geschreven. De drie raadsheren (♀) geven mij weliswaar gelijk, op grond van wet en recht, maar tandenknarsend. Ik moet de proceskosten betalen. Verklaart dat die houding van Berenbijt? Denkt hij dat hij niets kan declaren? Nu ja, de bank zal toch wel een hypotheekje of lening willen geven.* Zodra het woonhuis weer van mij is. Dratt woont er nota bene al twee jaar in zonder een cent te betalen. Terwijl hij daarom zijn eigen woning bij de boulevard tegen forse prijs verhuurt, en zo meer dan een ton opstrijkt van zijn bedrog. Ik hoor het wel overmorgen.

 

Wat een opluchting. Eindelijk! Na zoveel narigheid. Keert de wereld weer langzaam in haar voegen? Wordt dit weer een staat waarin magistraten criminelen niet helpen maar afstraffen. Waarin dat wel-of-niet deformalisme wordt afgeschaft? Waarin kadi's in eerste instantie niet langer ongestraft wetten en tractaten aan hun laars mogen lappen? Zodat wetsartikelen die moraal en goede zeden voorschrijven, niet langer dode letters zijn voor rechters en advocaten? Wordt binnenkort ook bij het hof dat rechtsmiddelenregister aangelegd? Is dat vileine Nederlandse conservatoir beslag echt verbeterd na zoveel duizenden slachtoffers? Zodat de toegang tot de rechter niet langer belet wordt. O, dat ik nooit meer hoef te procederen in armoe, gedwongen door gewetenloos toegestaan conservatoir beslag! Via onderbetaalde advocaten. Die tegen heug en meug summiere bijstand verlenen. Nadat al veel confrères weigerden.

 

                                    Door een spleet in de muur,

                                    beschaduwd door seringen

                                    hoorde ik een rode mond

                                    juichend van liefde zingen

 

                                   Alsof de oorlog over was

                                   vliegtuigen, colonnes verstild,

                                   alsof de wereld vertrouwd

                                   en simpel werd. Strijklicht mild

 

                                    bescheen badende gestalten

                                    her en der in het plantsoen

                                    jongeren maakten aanstalten

                                    zich aan elkaar tegoed te doen.

 

                                    Een briesje woei strelend langs

                                    De hemel gloeide diep paars

                                    Ik zag zonder spoor van angst

                                    acasiabloesems over de trottoirs.

 

                                                                                 Wardeel

 

Ook voor Sofietje betekenen die arresten een ontwaken uit deze onbegrijpelijke nachtmerrie. Endlich, endlich wird mein Joch, wieder von mir weichen mußen! ( cantate 56 Johann Sebastian B.)

Het is de 25e januari. Vorig jaar mailde ik dat in 1995 de wereld aan een derde wereldoorlog ontsnapte. De Noren vergaten een weerraket aan te melden, Russen in paniek, maar Jeltsin belde Clinton. Is dit een datum voor reddingen? Ik ga het vieren met Sofietje: koffie met appeltaart in het winkelcentrum. Deze mail is warrig, ik weet het, schrijf later meer.

 

*Onjuist, 69-jarigen en ouder krijgen van geen enkele Nederlandse bank een hypotheek of lening.

 

                                                                                     Opgeslagen

 

 

 

Copyright © 2012 B. B. Jagt LLD 's-Gravenhage

ISBN 978-90-78457-06-0