Slotmissive 52

                                        Sente Ontcommer                                20 juli 2012

 

Ave Quinten,

 

Dit is de laatste missive. Het gaat niet meer.

Nergens is geld of hulp. De weerstand is te groot en te algemeen. Het zal mij niet beter vergaan dan de duizenden andere slachtoffers van rechtsmisbruik.

 

Dus geen missives meer met het handvol gedichten dat al klaar lag. Geen bespiegeling over Hongarije (Missive 21), waar 14 te vroeg gepensioneerde rechters terug in voltallige colleges willen. Niets over Nikolaus von Bomhard (Duitse grote herverzekeraar) Sandy Weill (Citygroup), Sigmar Gabriel (SPD) en onze Tweede Kamer, die geen grootbanken meer willen, vanwege de onheilzame alliantie tussen bank en staat (Duindigt missive). Geen betoog over de de uitspraak van het Europees Hof van de Rechten van de Mens (EHRM) vorige dinsdag: Nick V. ten onrechte in 2003 veroordeeld voor XTC-smokkel op grond van 1 getuige. De Hoge Raad vond jarenlang 1 getuige wel makkelijk om te veroordelen (Missive 9). De Raad veroordeelde mij op 1 getuige, de aangever, die niet meer op kwam dagen. Bij Nick V. vond de Raad 1 getuige best omdat de advocaat vragen mocht stellen… dat daarop geen antwoord kwam, deed er niet toe voor de Hoge Raad! En geen uitweiding over de griezel (Missive 4) een Haginees die meisjes in de tram achtervolgt met angst aanjagende tirannieke huwelijksaanzoeken.

 

Ik nam dit besluit op een terrasje in de zon. Rechts speelden kinderen in de schaduw van vier hoge platanen. Hollandser kan het niet: links torende de hoge renaissancekoepel van de Nieuwe Kerk – graven van Johan de Witt en Spinoza - boven weelderig lommer de blauwe zomerhemel in. Naast een kraakwitte bolderwolk.

Naast mij ging een stelletje zitten. De jonge vrouw bestelde thee, de man:

-Een droge rosé. Het dienstertje lispelde blozend, wat voor rosé? -Een rosé wijn, maar een droge. Ze herhaalde wat voor rosé?  De vrouw greep in: - Breng dan maar de rosé die jullie hebben. Het dienstertje dankbaar: - Ja, want wij hebben alleen natte rosé.  

 

Het hof zal in mijn zaken uitspraak doen omstreeks 11 december 2012. De prognose is slecht. Wat is tot dusver gebeurd? Lukrake, ongecontroleerde beslissingen door rechters worden door hun collega’s ondanks wet en recht in stand gehouden. Wie haalt in zijn hoofd, dat het arrest anders zou luiden? De keuze tussen mij of een tiental rechters is niet moeilijk. Misschien dat ik een kansje had bij een eigengereide, kritische raadsheer die mij niet kent. Maar de opsteller van het arrest is Holtrop, met wie ik een slechte verhouding had. Niet dat Holtrop de beslissingen van zijn collega’s zal bewonderen of zelfs maar fair zal achten. Maar hij is speciaal aangezocht om mij ongelijk te geven, en dat zal hij ook doen. Loopt dat te veel in de gaten, dan stelt Holtrop een concept op, trekt zich terug voor een onervaren / steun behoevende of in tijdnood verkerende collega. Die tekent en laat het het probleemloos tekenen door twee anderen die het best vinden. Zo gaat dat vaker.

 

Als Dratt, de rat, twijfelde, had hij allang een acceptabel compromis voorgesteld: alles afzegenen tegen 70% van waar ik recht op had. Genoegen nemen met 30% minder, of de onberekenbare rechter riskeren na zoveel keren de kous op de kop te hebben gekregen? Slechts 5% durft het aan de rechter te laten beslissen. De meesten kiezen zo’n verlies boven de luimen van de magistraat. Dratt heeft niet eenmaal een redelijk compromis voor willen stellen. Daarom is een afloop voorzienbaar zoals in de Derde Wereld of in dictaturen:  de rechter laat merken dat hij de leugens door heeft, maar vonnist gewoon in de gebruikelijke lijn,ook tegen recht en rede in (Joris Luyendijk, Het zijn net mensen, p. 107 en vele andere verslagen over totalitaire of Arabische staten).

Wat is dan gewonnen met al die zaken, die armoede, de drie vergalde jaren? De winst voor de samenleving is: allereerst verbetering van die schandalige syllabus en dus de rechtspraktijk. Ten tweede de uitspraak van de Hoge Raad dat verkoop van een pand schriftelijk moet.

Ten derde en ten overvloede is de zwakte van het tuchtrecht bewezen. Tuchtrecht is gemaakt voor de  eliminatie van beroepsgenoten. De waarde voor de burger is nihil. Als ze op rotgeintjes en achterbakse streken tuchtrechtelijke straffen opleggen, kan meer dan de helft van de balie, het notariaat en de deurwaarders wel geroyeerd worden, zei een oud-lid van de notariële kamer. Notaris, advocaat, deurwaarder mogen met uiterste onnauwkeurigheid samenspannen. De wet dwingt je  toch die lui in de arm te nemen. Misschien kunnen ooit binnen Europa die onnodige en misdaad uitlokkende monopolies afgeschaft worden?

 

Ik ben nog iemand een antwoord schuldig. Op een receptie onlangs zei een emigrant uit Canada: Vaar ik voor het eerst onder die Brienenoord door, ik vraag: wat zie ik, hebben ze daar een nieuwe kerncentrale gebouwd? Antwoordt de schipper: Welneen, da’s een moskee, je ziet toch torens.

Ik verbijt een grimas. Khalid, een fijngevoelige Marokkaanse stagiaire vraagt, met noemen van mijn titel, waarom ik lach over zoiets? Ik zeg vlug:- Ik heb niet gelachen. Maar hij sprak: -Dat is wel zo, u hebt gelachen! (Genesis 18, 15) Boos gaat hij door: - Wat dunkt u? Moeten Marokkanen, Turken, moslems alles maar nemen? Of hebben ze het recht in opstand komen tegen de overheid? Bestaat er een recht tot geweldadige revolutie? Als ze gediscrimineerd zouden worden? Als een leven van kwaliteit onmogelijk wordt gemaakt?

Ik retireer schielijk: - Daarover moet ik nog even nadenken, Khalid. Je constateert immers niet, maar je veronderstelt? Gun me wat tijd. Ik hef het glas wijn en neem vriendelijk knikkend de benen. Geen jurist van hoog gehalte.

 

Of een recht tot gewelddadige opstand bestaat? Tegen de overheid? Door allochtonen die geen leven hebben vanwege Levantijnse, Afrikaanse of Aziatische afkomst? Of door autochtonen die het hoofd niet bover water kunnen houden door kortingen op pensioen, salarissen bij  prijsverhogingen van onmisbare zaken als energie, water en eerste levensbehoeften? Of door Nederland zelf als Brussel, de EU, beslissingen neemt die Nederland te gronde richten? Of die genocide of discriminatie inhouden?

Wie ben ik dat ik daarover zou oordelen? Anderen deden dat al: Grotius (Missives 25, 28 en 41) en Suarez vonden opstand tegen een levensbedreigende overheid niet alleen juist, maar soms verplicht. De Opstand tegen Spanje was een goede daad.

 

Alleen voor de liefhebbers: Thomas van Aquino zag natuurrecht als een stijl, waarin de ondoorgrondelijke God werkt, zoals een kunstenaar zijn stijl heeft: goedheid, schoonheid, rechtvaardigheid, enzovoorts. Die laat zich nooit geheel begrijpen, en dus evenmin geheel codificeren, maar is de enige basis voor ons menselijk leven. Het is onmogelijk om een natuurwet op te stellen die onder alle omstandigheden altijd werkt. Een wet is de determinatio, de vastlegging (van bijv. de 10 geboden), die aangepast kan en soms moet worden.

Duns Scotus vindt met Aquino dat God te groot is om door ons te worden begrepen, hij zegt daarom met grote delen van de Islam, dat Insh Allah volstaat, er is geen andere redengeving voor mogelijk. Lutheranen en Calvinisten benadrukken ook Gods ondoorgrondelijke wil in navolging van Gods geheime raadsbesluiten die Augustinus veronderstelde. Willem van Occam (Missive 32) gaat zover dat als het Gods wil was/is dat wij stelen, diefstal een deugdzame handeling is.

Suàrez wil af van die artistieke opvatting dat natuurrecht de stijl van God is, hij ziet geen natuurrecht maar de natuurwet als een voorschrift, een matrix van God. Uit die Goddelijke wil, die matrix komt de natuurwet voort, zoals de 10 geboden door God gegeven werden. De natuurwet is de articulatie, de bewoording van de wil van God en niet de stijl van God. Want stijl in de eeuw van Caravaggio en Suàrez is realisme en dat is te wisselvallig, te sterk afhankelijk van tijd en plaats en omstandigheden. De wereld is niet in wording, in voortgezette evolutie, zoals Aquino denkt, maar staat vast zoals de bijbel, de psalm beweert.

Grotius is een advocaat die een instrumentarium wil scheppen. Hij neemt wel  natuurwetten aan en verwerpt Carneades (hoofd Platoonse academie 2e eeuw v Chr) die sceptisch aanneemt dat een wet berust op wenselijkheid, nut. Zo kan algemeen recht de natuurwet verfijnen, toespitsen, zodat dingen in bepaalde omstandigheden niet meer mogen terwijl ze van nature wel zouden mogen, of andersom: dingen die van nature niet zouden mogen, mogen wel (kaapvaart). Algemeen recht  vergt dat wij mijn en dijn respecteren, onze overeenkomsten nakomen, schade eventueel vergoeden, en sancties toepassen op mensen die daarin tekort schieten (Portugezen). Daarom is volgens Grotius het algemeen recht een bouwtekening zoals Suàrez ziet en niet een stijl zoals Aquino vindt. Het recht is onmisbaar om mens te zijn, om de gemeenschap, de maatschappij te laten overleven. God gaf die bouwtekeningen in de Lutherse bijbel.

Volgens Hugo de Groot mogen en moeten dus groepen (slaven, allochtonen, vervolgden, Grieken, Spanjaarden) niet alleen tegen de levensbedreigende overheid in opstand komen, maar zelfs als sanctie die overheid met haar  verbonden instituten beroven! Dus niet alleen onvermijdelijk beschadigen, maar buit maken! Dat zeggen vereerde christelijke wijsgeren en juristen.

 

Maar dan toch alleen in buitengewone omstandigheden. Niet om kleinigheden. Niet om grote voorrechten of reserves te behouden die andere lidstaten of burgers niet bezitten. Maar om te overleven en een volwaardig bestaan te leiden (en af te straffen en te plunderen, volgens Grotius en vele anderen). Zijn de Grieken al in dat stadium? Komen Spanjaarden in die fase? Zijn in ons land grote groepen al in die omstandigheden? Is het een oud liedje?

 

Help nu u self, so helpt u Godt,
Uut der tyrannen bant en slot,
Benaude Nederlanden,
Ghy draecht den bast al om u strot,
Rept flucx u vrome handen.

Helpt den herder die voor u strijt,
Of helpt den wolf die u verbijt;
Weest niet meer neutralisten;
Vernielt den tyran, 't is meer dan tijt,
Met al sijn tyranisten.                                                                      

 

                                                                                         Geuzenliedboek

 

In grote lijnen: een moderne staat of prehistorische agrarische stam kan niet buiten georganiseerde samenwerking en wachters. Maar wat als samenwerking begint, ontaardt bij gebrek aan controle altijd in tirannie. Steeds grotere samenwerking, steeds weidsere perspectieven, steeds grotere onderdrukking. Het ideaal van rechtstaat – van iedereen volgens frasen van vele leiders-  kan een dekmantel worden voor slavernij onder verre tsaren met locale despootjes als opzichters. De problemen van de 21e eeuw met planetaire politiek, financiën en dwangmiddelen zijn nog niet doordacht, laat staan opgelost. Er zou een collectief kritisch geheugen moeten worden geschapen, die onthoudt welke verkiesbare personen en partijen tegen het algemeen belang hebben gewerkt. Als burgers hardnekkig op oude slecht presterende of nieuwe onmachtige partijen stemmen, gaat die verrotting via onzichtbare kliekjes door. Een samenleving met teveel voze plekken kan te gronde gaan. Dat dreigt o.m. bij de rechterlijke macht, de banken, de moedertaal. Juridisch ben ik bevoegd die te noemen als zowel belanghebbende als benadeelde.


We hebben toch verkiezingen? Ja, op 12 september 2012. Maar als er geen partij is, die zich er iets van aantrekt? Het vermolmen van de rechtstaat werd toegelaten en bevorderd door de VVD, het CDA en de PvdA (Maurice de Hond en anderen). De geïmporteerde zedenhysterie is vooral opgezet door D66. Als het parlement ondanks waarschuwen en aandringen doof blijft voor het volk? Jezus kon geëlimineerd worden, omdat Hij geen bloedvergieten wilde. Gandhi predikte geweldloosheid, maar ook zijn volgelingen pasten moord en brand op grote schaal toe. Kamerleden vluchtten naar alle kanten voor die dreigende menigte op het Plein voor de Tweede Kamer, toen Fortuijn was doodgeschoten. Blijft dan alleen een geweldadige omwenteling over als oncontroleerbaar ultimum remedium, een vorm van oorlog, wanneer alle andere mogelijkheden zijn uitgeput? Als de Haagse of Brusselse overheid zich op niet mis te verstane wijze heeft uitgesproken?

 

 

Dan dit rechtsmisbruik: de ontneming van je kapitale woning zonder betaling op een eenzijdig verzinsel en eenzijdige verzoeken aan rechters. Die verzoeken worden voor de getroffene geheim gehouden. Een zitting komt op een door de misbruiker te bepalen, soms lange termijn. Dat is geen recht van hoog gehalte.

Het ongewone van deze zaak is de verbluffende onverstoorbaarheid waarmee de beroving plaatsvond. Zodanig dat het niets betalen zelfs door Moortluys tegenover rechter Verkleij werd aangekondigd. In een telefoongesprek wees de griffie van het Hof voor de Rechten van de Mens in september 2010 op de verplichting alle instanties te benutten. Dat is gebeurd.

De Raad voor de Rechtspraak reageert niet. De Ombudsman weigert zaken met gerechtelijke procedures. Er is ongetwijfeld over gesproken, omdat het niet alleen mijn zaak was, maar rechtsmisbruik ten nadele van duizenden andere slachtoffers, ten voordele van honderden profiteurs. Daaraan is de verandering van de syllabus en het Hoge Raadsarrest op aanbrengen van procureur-generaal Jan Watse Fokkens te danken.

 

Ook strafrechtelijk is de zaak onverkwikkelijk.De officier van justitie werd in juni 2010 gewaarschuwd, maar heeft in juli 2012 nog geen beslissing willen nemen. Het hof weigert mijn klacht te behandelen zonder beslissing van die officier. De burger kan dus niet verder als de officier de toegang tot het hof blokkeert door niet te beslissen. Dat is slim van de officier, want bij de aangiften tegen Westenberg, Kalbfleisch en De Graaff heeft ze wel beslist tot sepot of afwijzing, maar het hof in andere plaatsen heeft toch bevel tot vervolging gegeven. Die officier  van justitie had dus ten onrechte geweigerd. In mijn klacht tegen Dratt en zijn juristen en via verzoek aan de Procureur-generaal tegen Paris pakt ze het anders aan. Ze beslist gewoon niet, ze negeert mijn brieven. Is dat een juridisch hoogstandje of het ambtsmisdrijf van obstructie van de rechtspleging? Dat blijft allemaal buiten de openbaarheid. En de klokkenluider mag alsnog voor de bijl gaan. Dat is geen recht van hoog gehalte.

 

 

Officieel is er niets aan de hand. Het Ministerie van veiligheid en justitie was zo welwillend op 16 november 2010, 13 mei 2011 en 20 januari 2012 informatie te geven over de door mij te nemen stappen. Daarvoor ben ik erkentelijk. Die aanwijzingen heb ik op de juiste manier gevolgd. Alleen heeft dat niet geholpen. De Minister schrijft op 3 juli 2012 :  Hoezeer ik de situatie van u en uw vrouw betreur, moet ik u berichten dat ik als Minister van Veiligheid en Justitie hier niets aan kan veranderen: ik zal daarom toekomstige correspondentie voor kennisgeving aannemen en uw brieven over deze zaak dan ook niet meer beantwoorden.

Waarop mag en moet men hopen? Dat bij verkiezingen en dagelijkse omgang er voldoende roemloze rechtvaardigen (Missive 4 en 20) in den lande zijn. Gewone mensen van allerlei slag en geloof die niet willen dat het een rotzooi van managers, zwendelaars en graaiers wordt. Maar als een land zelfs niet het minimum aantal roemloze rechtvaardigen bezit? Dat zouden we in Genesis 19, vers 27 en 28 moeten naslaan.


Gisteren reden Sofietje en ik door gebieden, waarvan Nederlanders zelf niet weten, dat Nederland ze heeft. De landelijke beemden, lanen en dorpen aan die kant van snelwegen, waar nooit iemand komt. Echteld. Aardt. Wichmond. Doornenburg.

 

Een eik weet ik te staan

van duizend jaren oud,

Rond de wei hier ver vandaan

waar hij zich staande houdt,

vloeien drie waterstromen

die naar zee toe dringen:

de Rijn, de Waal, de Linge.

Deze oervader onder bomen,

gebliksemd, geknapt, gekloven,

wuift nog met fris, groen lover.

Storm en ziekte waaiden over,

bommen kwam hij te boven.

 

Ik stond onder de onweershemel bij die eik. Ik raakte de bast aan, onverhoeds ontroerd. Dit is een levend wezen even oud als de moedertaal. Ooit door heidenen vereerd. Deze boom stond als rijzige honderdjarige in volle glorie toen Vikingen  passeerden. Bij de overtocht van le Roi Soleil in 1672. Bij het bombardement door de Engelsen in 1945. Zo vaak getroffen door de bliksem. Aangetast door vraat en ziekte. Watersnood en droogte doorstaan. Takken en wortels verloren. Geblakerd, maar alles overleefd. Nu met gekliefde, ondersteunde stam. Maar vol welig groene takken en minieme eikeltjes tussen het gebladerte. Zoveel overlevingskracht! Wat me bezielde, weet ik niet – over een eeuw kan deze oereik dood zijn, misschien eerder -, maar om een of andere reden ging ik er bemoedigd vandaan.

 

Tot slot: ongeveer 300 bezoekers lazen de missives. Daaronder waren vijandige ogen. Integere tegenstanders dienen gerespecteerd, bij edele inborst zelfs bemind te worden- maar dat geldt niet voor achterbakse vijanden zonder scrupules. Hebben die zich gestoord aan vele beweringen? Ik wens hun toe dat ze die wrevel en ergernis nog vele jaren mogen voelen. Hoe komen ze erbij dat mijn werk hen onder ogen mag komen?

 

Aan jou, Quintus met de andere vrienden daaronder, niemand kan en hoeft het altijd met mij eens te zijn. Niemand hoeft deze literatuur mooi te vinden. Zie de uitglijders door de vingers, als je vermakelijke of interessante delen hebt aangetroffen. Het ga u, Chantal, Rob, Maarten, Martin, Michel en allen goed!

 

                                                                                                          Send

 

 

Copyright © 2012 B. B. Jagt LLD 's-Gravenhage

ISBN 978-90-78457-06-0